નામ ગુમ જાયેગા…

… ચેહરા યે બદલ જાયેગા,
મેરે શબ્દ હી પેહચાન હૈ, ગર યાદ રહે!..

મૂળ ગીતકારની ક્ષમા સાથે 🙏

— જાહેર જનતા જોગ —

~ આજથી (આમ તો ત્રણ-ચાર દિવસથી) અમોને વિચિત્ર ફેરફાર કરવાનું સુઝ્યું છે. (ના ભાઇ.. ક્યાંક પડી જઇએ, વાગ્યું હોય અને સુઝી ગયું હોય એવું કંઇ નથી થયું. જે વાગ્યું હતું એ તો મટી ગયું છે.)

~ અમો અહી અમારી મુળ ઓળખને થોડી બદલી રહ્યા છીએ. (કારણ? કોઇ જ નથી. ઓકે, કારણ નથી તો શું થયું.. પણ જાહેર જનતાને મારી વાત પચે તે હેતુ એક ઇનોવેટીવ બહાનું બનાવ્યું છે.)

# થયું એમ કે લાંબા સમયથી મને અહીયાં બધું એવું ને એવું લાગે છે. (એક જ સ્ટાઇલની લાઇફ ક્યારેક બોરીંગ પણ લાગે યુ નૉ..)
# એટલે
કંઇક બદલીયે તો નવો ઉત્સાહ આવે અને મને લખવા માટે ફરી નવી ઇચ્છાઓ જાગે. (આ ઇચ્છા જગાડીને શું કરવું છે એવું કોઇ કહેશે, તો તેમને મારે કહેવું છે કે.. ચુપ રહો.)

~ આમ પણ ‘પરિવર્તન એ સંસારનો નિયમ છે’ એવું આપડે ત્યાં કહેવાય છે. (જ્યારે કંઇ બદલવું હોય તો તેને યોગ્ય ઠરાવવા આ સૌથી ઉત્તમ બહાનું છે!)

~ તો બદલાવ એ છે કે “બગીચાનો માળી” હવેથી બગીચાનંદ” તરીકે ઓળખાશે. (માત્ર નામ બદલયું છે, વિચારો અને વ્યક્તિ એ જ રહેશે યાર)

~ લગભગ મુખ્ય ઇ-પ્રોફાઇલ અપડેટ કરી દીધી છે જેનો ઉપયોગ ચાલું છે પણ હું એટલે બધે રખડ્યો છું કે બધી જગ્યાએ અપડેટ કરવામાં વાર લાગશે. (પ્રયત્ન તો ચાલું રહેશે, ધીરે ધીરે બધે અપડેટ થઇ જશે.)

~ આજના મુખ્ય સમાચાર સમાપ્ત થયા.

~ અસ્તુ.


#સાઇડટ્રેકઃ બદલવાના ચક્કરમાં સૌથી વધારે ટાઇમ પ્રોફાઇલ ઇમેજ બનાવવામાં બગાડ્યો છે. અલગ-અલગ ઇમેજ ઘણી શોધી, એડીટ કરી અને નવી બનાવવાના પ્રયત્નો પણ ઘણાં કર્યા. લગભગ 10 – 12 વિકલ્પ બનાવ્યા પછી પણ જુની ઓળખનો મોહ ન છુટયો. ફાઇનલી તેમાંજ ફેરફાર કરીને નવી ઇમેજ બનાવી છે તો કોઇ જોઇને કહેજો કે ફોટો સરસ લાગે છે. હમેં અચ્છા લગેગા. (મહેનત કરી છે અને તેની પાછળ સમય બગાડ્યો છે યાર)

અપડેટ્સ – 181115

~ મારા તરફથી મને અને મારા બગીચાને વિતી ગયેલી દિવાળીની શુભેચ્છાઓ તથા નુત્તન વર્ષાભિનંદન! (નિર્જીવ વસ્તુ/જગ્યા સાથે આવો કોઇ શુભેચ્છા સંબંધ હું રાખું તો મને કોઇ પાગલ ગણી શકે છે. હા પણ.. અહીયાં ક્યાં કોઇ આવે છે તે મારે એટલું વિચારવું પડે!😆)

~ રજાઓમાં કચ્છની ટ્રીપ યાદગાર રહી. પરત આવીને બીજા દિવસે સાસરીયાના ગામની વાટ પકડીને ત્યાં જ વેકેશન પુરું કરવામાં આવ્યું. વ્રજ-નાયરા અને તેની મમ્મી ત્યાં રોકાઇ ગયાં છે, હું એકલો રીટર્ન આવીને ગઇકાલથી ધંધે લાગ્યો છું. (આ લગભગ દરેક વર્ષનો દિવાળી-નિત્યક્રમ છે; છોકરાંઓ નાનીના ઘરે રોકાશે, મેડમજી તેમની સાથે રહેશે અને અમે બધા પાછળ ધંધે લાગેલા રહીશું.)

~ પરત ફરતી વખતે હાઇ-વે પર જાણ્યું કે કેટલી ગાડીઓ અમદાવાદ બહાર વેકેશન કરવા ગઇ હતી! (અને આ દરેક ગાડીમાં કેટલાં વ્યક્તિઓ શહેર બહાર ગયા હશે તે વિશે અમે અંદાજ લગાવવાનો અસફળ પ્રયાસ પણ કર્યો.)

~ દર વર્ષનો અનુભવ છે કે જ્યારે આવો રજાનો માહોલ હોય અને રસ્તા પર ભારે ટ્રાન્સપોર્ટ/ટ્રક/ટ્રાવેલ્સ ઓછા હોય ત્યારે હાઇવે જાણે રેસીંગ ટ્રેક હોય તેમ પ્રાઇવેટ કાર દોડતી હોય છે. (લખનાર પોતે પણ હાઇવે પર સ્પીડના ચાહક હોવાથી આ વિશે કોઇ વિશેષ ટીપ્પણી નહી કરે. 🤐)

~ આ તો વચ્ચે દિવાળી આવી ગઇ એટલે થયું કે એક સીજનલ પોસ્ટ થઇ જાય. એમ તો ધ્યાનમાં જ છે કે શહેર-મુલાકાત અપડેટ્સની ચેઇનમાં હજુ એક પોસ્ટ બાકી છે જે ડ્રાફ્ટમાં હજુ બે દિવસ કાઢે એમ છે. (કારણમાં તો આળસ, આળસ અને માત્ર આળસ જ છે સાહેબ.)

~ આગળની પોસ્ટ ચેક કરતાં જાણ્યું કે તેમાં મૈસૂરની જગ્યાએ મસૂરી થઇ ગયું હતું. આખું શહેર બદલાઇ ગયું બોલો! હવે તો સુધારી લીધું છે. કદાચ મુળ મુળાક્ષરો સરખા હોવાથી લીમીટેડ કેપેસીટી ધરાવતા મારા મગજમાં જે તે સમયે કોઇ કેમીકલ લોચાના કારણે કન્ફ્યુઝન થયું હોઇ શકે છે. (હા તો એમ કંઇ બધે અમારી ભુલ ન હોય. #સેલ્ફ_રીસ્પેક્ટ)


મથાળું છબીઃ “સુર્યોદય” (નખત્રાણા, કચ્છ)
છબીકારઃ બગીચાનો માળી

અપડેટ્સ – 181029

~ ગત અંકથી ચાલું…

~ આગળની અપડેટ્સમાં કરેલમાં પ્લાન મુજબ એક જ દિવસ પછી બીજી વાતો ઉમેરી દઇશ એવો વિચાર મેં કેમ કર્યો હશે એ એક વિચાર માંગી લે એવો મુદ્દો છે. (કમ-સે-કમ આવા વિચારો કરતા પહેલા મારે મારી આદતો અને વ્યસ્તતાને ધ્યાનમાં લેવી જ જોઇએ.)

~ ચલો, રમેશભાઇને ગમ્યું એ થયું એમ માની ને વાત આગળ વધારું.. (કોઇ તો વિચારતું હશે કે આ રમેશભાઇ કોણ છે!!.. જુઓ, મને પણ ખબર નથી એટલે મને તો પુછવું જ નહી.)

~ હા તો અમે અટક્યા હતા બેંગ્લોરમાં અને જવું હતું Bannerghatta નેશનલ પાર્કમાં. આ પાર્કના નામનું શુધ્ધ ઉચ્ચારણ શું થાય તે વિશે ચોક્કસ ન હોવાથી તેને અંગ્રેજીમાં જ રહેવા દીધું છે. (લગભગ “બૅનરગટ્ટા નેશનલ પાર્ક” કહેવાય પણ ચોક્કસ ખબર ન હોય તે વિશે હોંશીયારી ન બતાવવી જોઇએ એવું અમારા ગુરુ શ્રી બાબા બગીચાનંદજી એ શીખવ્યું છે.)

~ છોકરાંઓની ઇચ્છાને વશ અને કંઇક નવું જોવાની આશાએ અમે નેશનલ પાર્ક તરફ નીકળ્યા. બેંગ્લોરથી વધુ દુર નથી પણ તે જ દિવસે સાંજે મૈસૂર માટે નીકળી શકાય તે વિચારે અમે સવારે થોડા વહેલા નીકળ્યા. સ્થળ પર સમયસર પહોંચી ગયા અને સૌથી પહેલું કામ સફારીમાં એન્ટ્રી લેવાનું કર્યું.

~ બાળકો સાથે મોટાને પણ ગમે તેવું સ્થળ છે. શાયદ ગુજરાતમાં આવી જગ્યા કોઇ નથી જ્યાં દરેક પ્રકારના પ્રાણીઓને જંગલમાં જોઇ શકાય. ખુંખાર વન્ય જીવો ને આટલા નજીકથી આઝાદ ફરતાં પહેલી વાર દેખ્યા. વ્રજ માટે પણ આવો પ્રથમ અનુભવ હતો એટલે તેને પણ મજા આવી. (પહેલા આવા પ્રાણીઓને માત્ર પીંજરામાં પુરાયેલા દેખ્યા છે.)

~ આ નેશનલ પાર્ક વિશાળ જગ્યામાં પથરાયેલો છે અને તેમાં ફરવા માટે બસની સુંદર વ્યવસ્થા છે જેથી વન્ય પ્રાણીઓને ખલેલ કર્યા વગર અમે સામાજીક પ્રાણી બંધ બસમાં ફરી શકીયે. ત્યાં બટરફ્લાય પાર્ક પણ ઠીક-ઠીક છે અને ઘણું વિશાળ પ્રાણી સંગ્રહાલય પણ છે! (જે જોવામાં અમે થાકી ગયા અને અધુરું મુકીને પરત થયા.)

~ ઘણાં ફોટો ક્લિક કર્યા છે પણ આજે સમય હશે એટલા ઉમેરીશ. બીજા પછી કયારેક અલગ અપડેટ્સમાં દેખાશે.

~ આજ માટે આટલું ઠીક લાગે છે. હવે પછીના અપડેટ્સમાં મૈસૂરની વાતોને ફોટો સાથે નોંધવામાં આવશે. (આ વખતે સમય નક્કી નથી કરવો. પોતાની નજરમાં ખોટા પડવાની પણ હદ હોય યાર..)

~ વધુ આવતા અંકે..

#સાઇડટ્રેકઃ આ બગીચા થકી જેમના પરિચયમાં છીએ તેવા શ્રી ચંદ્રકાંતભાઇ સાથે ફોન પર મુલાકાત કરીને સંતોષ માન્યો. તેમના શહેરમાં હોવા છતાં રૂબરુ મળવા જઇ શકાય એટલો સમય મારી પાસે નહોતો અને વળી અમે કોઇ એક જગ્યાએ અટકતા ન હોવાથી તેમને કોઇ ચોક્કસ જગ્યાએ મળવા બોલાવી શકાય તેવી પરિસ્થિતિ નહોતી. આશા છે કે ક્યારેક અમદાવાદમાં જ મુલાકાત થશે.