અપડેટ્સ – 181115

~ મારા તરફથી મને અને મારા બગીચાને વિતી ગયેલી દિવાળીની શુભેચ્છાઓ તથા નુત્તન વર્ષાભિનંદન! (નિર્જીવ વસ્તુ/જગ્યા સાથે આવો કોઇ શુભેચ્છા સંબંધ હું રાખું તો મને કોઇ પાગલ ગણી શકે છે. હા પણ.. અહીયાં ક્યાં કોઇ આવે છે તે મારે એટલું વિચારવું પડે!😆)

~ રજાઓમાં કચ્છની ટ્રીપ યાદગાર રહી. પરત આવીને બીજા દિવસે સાસરીયાના ગામની વાટ પકડીને ત્યાં જ વેકેશન પુરું કરવામાં આવ્યું. વ્રજ-નાયરા અને તેની મમ્મી ત્યાં રોકાઇ ગયાં છે, હું એકલો રીટર્ન આવીને ગઇકાલથી ધંધે લાગ્યો છું. (આ લગભગ દરેક વર્ષનો દિવાળી-નિત્યક્રમ છે; છોકરાંઓ નાનીના ઘરે રોકાશે, મેડમજી તેમની સાથે રહેશે અને અમે બધા પાછળ ધંધે લાગેલા રહીશું.)

~ પરત ફરતી વખતે હાઇ-વે પર જાણ્યું કે કેટલી ગાડીઓ અમદાવાદ બહાર વેકેશન કરવા ગઇ હતી! (અને આ દરેક ગાડીમાં કેટલાં વ્યક્તિઓ શહેર બહાર ગયા હશે તે વિશે અમે અંદાજ લગાવવાનો અસફળ પ્રયાસ પણ કર્યો.)

~ દર વર્ષનો અનુભવ છે કે જ્યારે આવો રજાનો માહોલ હોય અને રસ્તા પર ભારે ટ્રાન્સપોર્ટ/ટ્રક/ટ્રાવેલ્સ ઓછા હોય ત્યારે હાઇવે જાણે રેસીંગ ટ્રેક હોય તેમ પ્રાઇવેટ કાર દોડતી હોય છે. (લખનાર પોતે પણ હાઇવે પર સ્પીડના ચાહક હોવાથી આ વિશે કોઇ વિશેષ ટીપ્પણી નહી કરે. 🤐)

~ આ તો વચ્ચે દિવાળી આવી ગઇ એટલે થયું કે એક સીજનલ પોસ્ટ થઇ જાય. એમ તો ધ્યાનમાં જ છે કે શહેર-મુલાકાત અપડેટ્સની ચેઇનમાં હજુ એક પોસ્ટ બાકી છે જે ડ્રાફ્ટમાં હજુ બે દિવસ કાઢે એમ છે. (કારણમાં તો આળસ, આળસ અને માત્ર આળસ જ છે સાહેબ.)

~ આગળની પોસ્ટ ચેક કરતાં જાણ્યું કે તેમાં મૈસૂરની જગ્યાએ મસૂરી થઇ ગયું હતું. આખું શહેર બદલાઇ ગયું બોલો! હવે તો સુધારી લીધું છે. કદાચ મુળ મુળાક્ષરો સરખા હોવાથી લીમીટેડ કેપેસીટી ધરાવતા મારા મગજમાં જે તે સમયે કોઇ કેમીકલ લોચાના કારણે કન્ફ્યુઝન થયું હોઇ શકે છે. (હા તો એમ કંઇ બધે અમારી ભુલ ન હોય. #સેલ્ફ_રીસ્પેક્ટ)


મથાળું છબીઃ “સુર્યોદય” (નખત્રાણા, કચ્છ)
છબીકારઃ બગીચાનો માળી

અનિર્ણાત્મક મનોદશા

. . .

– જીવનમાં સંયમિત વિચાર માર્ગે આગળ વધતા રહેવાને બદલે આજે મને એવું લાગે છે કે હું રાહ ભટકી રહ્યો છું. (કોઇ સાવ નાની વાતમાં તુટી પડું એટલો કમજોર તો હું નહોતો જ.)

– ભલે કોઇ કારણસર પણ જે અચાનક કરવામાં આવ્યું તે હવે થોડું ડંખતુ હોય એવું લાગે છે. (જે હકિકતમાં છે નહી, તેની આજે ખોટ સાલે છે !!)

– એવું નથી કે ખરાબ અનુભવ પહેલા નથી થયા તો પછી એ નિર્ણય અત્યારે જ કેમ એ જાણવા ઘણાં મિત્રો રાહ જોઇ રહ્યા છે. તો ત્રણ-ચાર મિત્રોને એવું લાગે છે કે મે તેમની સાથેના અનુભવ બાદ આ કાર્ય કર્યું છે. (દરેકને સ્પષ્ટતા કરવી અઘરી છે અને તેઓ કંઇ પણ વિચારે પણ તેમના પ્રત્યે દિલથી લાગણી જરૂર છે.)

– ફેસબુક છોડવું આમ તો અઘરું નથી પણ હવે લાગી રહ્યું છે કે કોઇ ઉતાવળીયો નિર્ણય તો નથી ને ? (જો ખરેખર એવું લાગશે તો પરત જતાં ખચકાવું ન જોઇએ.)

– એકવાર બોલ્યા એટલે બધુ છોડી જ દેવું જરૂરી પણ નથી, કેમ કે લાગણીથી સાથે જોડાયેલા અને મને પણ જેમનો સાથ ગમતો એવા દોસ્તોને સાવ એમ જ છોડી દેવા એ જીદ કહેવાશે. (‘કોઇ શું વિચારશે ?’ – એ સવાલ એટલો અગત્યનો નથી.)

– હજુ એક-બે દિવસ ખુદની પરિક્ષા લઇ જોઉ છું, જો મને ખરેખર એમ લાગશે કે ત્યાં રહેવું ખોટું નથી તો પછી ચોક્કસ પરત ફરવામાં આવશે અને જો એમ લાગ્યું કે મારા ત્યાં રહેવા કે ન રહેવાથી મને કે મારા મિત્રોને કોઇ ખાસ ફરક નથી પડતો… તો પછી આખી પ્રોફાઇલ ડીલીટ કરવાનો વિચાર અમલમાં મુકી દેવાશે. (ન રહે બાંસ, ન બજે બાસુરી !) જે મિત્રો મારી સાથે સંપકમાં રહેવા ઇચ્છે છે તેમની માટે હું અહિયાં તો છું જ.

– ફેસબુક મિત્રોમાં જેમને મારા આ કાર્યથી દુઃખ થયું હોય (ખાસ તો તે મિત્રોને જે એમ સમજે છે કે આ તેઓના કારણે કર્યું છે) તેમને.. સૉરી… દિલથી..

. . .

– (માત્ર જાણકારી હેતુ) ટાઇટલમાં જે ‘અનિર્ણાત્મક મનોદશા’ લખ્યું છે તે ‘કન્ફ્યુઝન’ શબ્દનો ગુજરાતી અનુવાદ છે !!